ادبیات غنی ایران زمین برای انسان ها ، مخصوصاً در این دوره که عصر آهن و برج و ترافیک و دود و سر و صدا است، میتواند مأمن امنی باشد که تمام مشکلات را از یاد ببرد و دل انسان را خوش و خرّم کند. من قصد دارم از این به بعد، هر از چند گاهی یکی از مسائلی که ما با آن درگیر هستیم را از زبان شعرای نامی ایران برایتان بازگویم . امروز نیز ابیاتی در نکوهش غم آورده شده است:

مخور غم تا به شادی میتوان خورد     غم دور فلک تا کی توان خورد  عبیدزاکانی

حلقه ی غین تو تنگ میمت از آن تنگتر      تنگ متاع تو را عشق خریدار نیست

                                                 مولانا

گرت امروز از فردا غمی هست         بنقد امروز عمرت دادی از دست  عطار

برخیز و مخور غم جهان گذران          بنشین و دمی به شادمانی گذران  خیام

مخور غم کادمی غم برنتابد            چو غم گفتی زمین هم برنتابد  نظامی

ای غم پر خار رو در دل غمخوار رو      نقل بخیلانه ات طعمه خمّار نیست مولانا

  هان مشو نومید چون واقف نه ای از سرّ غیب  

 باشد اندر پرده بازیهای پنهان غم مخور حافظ

مخور غم تا توانی باده خور شاد          مبادا کز سرت موئی برد باد  نظامی

ایدل غم این جهان فرسوده مخور         بیهوده نئی غمان بیهوده مخور خیام

مخور غم که فردا چه پیش آیدم         ز ایام بر دل چه نیش آیدم  جامی

مخور غم چون جهان بی غمگسارست        و گر غم میخوری هر دم هزار است عطار

غم جهان مخور و پند من مبر از یاد       که این لطیفه ی عشقم ز رهروی یادست

                                              حافظ

ای دل صبور باش و مخور غم که عاقبت  

 این شام صبح گردد و این شب سحر شود    

                                                  خواجوی کرمانی

لینک
دوشنبه ٢۳ بهمن ،۱۳۸٥ - ٩:٢٤ ‎ق.ظ - میلاد